Cantigas: I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI XXII XXIII XXIV XXV

Cantiga: III      - Ora começa o meu mal

localización nos manuscritos.

 

MANUSCRITOS: A 309 (fol. 88r. b e fol. 88v. a), B 901 (fol. 193v. b e fol. 194r. a/b), V 486 (fol. 77v. b).

En A hai un espazo ao comezo para a maiúscula inicial. Como estaba previsto que esta primeira estrofa levase notación musical, reservouse un espazo para a mesma entre as liñas. Como é habitual neste códice, a segmentación do texto nesta primeira estrofa non se fai a final de verso, senón que se copia o texto en scripta continua indicando a división versal por medio dun punto. (Vid. na transcrición paleográfica correspondente a distribución da estrofa).

Á altura deste primeiro verso, no espazo destinado á columna b, que non ten texto da cantiga, aparece a cota: A.5. n 47. en tinta negra, que indica a súa clasificación na biblioteca da que formaba parte. A cota é previa á súa encadernación xunto co Nobiliario do Conde D. Pedro.

    En B, toda a columna b do fol. 193v. aparece repetida na columna a do fol. 194r. (cf. este mesmo apartado da cantiga anterior). Entre as dúas versións aprécianse bastantes diferenzas de copia, aínda que ambas se deben á mesma man. No apartado de variantes chamámoslle á primeira versión B e á segunda B'. A primeira versión da cantiga é numerada por Colocci co nº 901, e vai precedida das apostilas 9ged, alusiva á presenza  da fiinda, e tornel, indicadora da presenza  do refrán. A segunda versión, tamén foi numerada en principio co nº 902, pero posteriormente o humanista italiano riscou o número ao decatarse de que a cantiga estaba repetida, e quixo remarcar esta circunstancia trazando unha liña horizontal que une, de folio a folio, o primeiro verso de cada unha das dúas versións.

    En V o primeiro verso desta cantiga está precedido do número 171, situado na marxe central, que nos remonta á foliación do exemplar manexado para a súa copia.

   Servizo de publicacións da Universidade de Vigo - 2010 Xosé Bieito Arias Freixedo