Cantigas: | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI | XXII | XXIII | XXIV | XXV |
I. ¡Cantas coitas sufrín por vos ver, señora; e afasteime de vós e non vivín convosco! E pois que Deus me trouxo aquí (e vos vexo), quero dicirvos o que me sucede: tanto me lembra agora coma se nunca fose nada.
II. Aínda que vivo na maior das coitas posíbeis desexando vervos, agora que vos vexo, señora, quero dicirvos o que me sucede: tanto me lembra agora coma se nunca fose nada.
III. Aínda que a quen padeceu tanto mal como eu padecín, e tanto afán, lle debería por forza lembrar, quero dicirvos o que me sucede despois que me vos mostrou Deus: tanto me lembra agora coma se nunca fose nada.
Servizo de publicacións da Universidade de Vigo - 2010 | Xosé Bieito Arias Freixedo |