Cantigas: | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI | XXII | XXIII | XXIV | XXV |
Cantiga de amor do tipo de refrán, composta por tres cobras singulares, de catro versos octosílabos agudos, de rimas masculinas polo tanto, cruzadas, e por un refrán de dous versos tamén octosílabos e agudos, con rima propia pareada.
Cobras capfinidas: I-II eu.
Cobras capdenals: 1 I que mui-II que muito, 4 II senhor - III mia senhor.
Rima derivada: I 1 vi / 6 veer.
Esquema métrico:
8a | 8b | 8b | 8a | 8C | 8C | |
I | i | or | er | |||
II | ei | ar | ||||
III | εn | a | ||||
(Tavani, RM, esquema 160: 383) |
Trátase da combinación de metros e rimas máis frecuente na escola galego-portuguesa e tamén do máis utilizado polo noso autor, como xa se indicou con anterioridade (vid. comentario da cantiga III).
Servizo de publicacións da Universidade de Vigo - 2010 | Xosé Bieito Arias Freixedo |