Cantigas: | I | II | III | IV | V | VI | VII | VIII | IX | X | XI | XII | XIII | XIV | XV | XVI | XVII | XVIII | XIX | XX | XXI | XXII | XXIII | XXIV | XXV |
Cantiga de amigo do tipo de refrán, constituída por tres estrofas singulares formadas por catro versos heptasílabos de rimas cruzadas -graves o primeiro e o cuarto, agudos os dous internos- e por un refrán de dous versos tamén heptasilábicos, con rima propia pareada.
Coblas capfinidas ao refrán: I-II diria-diga.
Coblas capfinidas: II-III amigo.
Rima derivada: I 1 amigo, 3 amigar, II 4 amiga; II 1 diga, 6 diria.
Esquema métrico:
7’a | 7b | 7b | 7'a | 7’C | 7’C | |
I | igo | ar | ia | |||
II | iga | er | ||||
III | εsse | al |
(cf. Tavani, RM, esquema 160:441).
I. Frank rexistra esta distribución de rimas en dezanove ocasións na lírica occitana, pero nunca con este metro e sempre en composicións sen refrán (cf. RM, esquema 547).
O rimante amigar do v. 3 é un caso único en toda a lírica medieval galego-portuguesa, onde non se rexistra en ningunha outra ocasión nin en posición de rima nin noutra posición do verso.
Servizo de publicacións da Universidade de Vigo - 2010 | Xosé Bieito Arias Freixedo |