Cantigas: I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI XXII XXIII XXIV XXV

Cantiga: XIX      - Conhosco-me, meu amigo,

Xustificación da edición.

 

4. BRAGA quisessede-vos commigo  realiza unha supresión do s final do verbo e unha reduplicación do m do pronome, inxustificábeis, pois a transcrición paleográfica de Monaci é correcta.

5-6. NUNES comenta a respecto destes versos: "Notem-se as dúas significações da palavra pesar, isto é, desgosto com o verbo fazer, palavra que o causa com o verbo dizer". Pero o significado da palabra pesar é o mesmo nos dous casos, 'o desgusto, a aflicción do ánimo'; o que varía son as causas que o provocan: obras, co verbo fazer, ou palabras, co verbo dizer.

7. BRAGA Que quero quem vos , interpreta erroneamente as dúas abreviaturas, e ao engadir un o na terminación do verbo fai o verso hipermétrico. NUNES suprime a preposición de, que aparece claramente nos dous manuscritos, e dáa só como variante de V.

Considerando a posibilidade, a máis probábel, de que en B se conservan restos dun til de nasalidade sobre o e do Que inicial, a interpretación que lle damos a este verso é: "Quen queira que vos diga outra cousa a respecto disto". As formas compostas do indefinido, que quer e quen quer, están abondo documentadas en galego-portugués, e tamén as correspondentes locucións pronominais indefinidas que quer que e quen quer que, sendo esta última aquela pola que nos decidimos no presente verso (cf. MICHAËLIS, Glossário, s. v. que quer e quen-quer; NUNES, Amigo, p. 671; NUNES, Amor, p. 545; R. Lorenzo, 1977, Glosario, p. 67 e p. 1088, así como C. de Azevedo Maia, 1986: 708-709).

8. PAXECO-MACHADO crer , tal vez por erro tipográfico. MONACI pome.

9. BRAGA sseer por evidente erro tipográfico.

10. BRAGA convosco restitúe o o final elidido nos dous manuscritos.

14. BRAGA a quem . Mais o -m final é innecesario, xa que o relativo que, neste caso precedido da preposición a, pode ter antecedente de persoa (cf. C. de Azevedo Maia, 1986: 693-694).

15. BRAGA pezar , por erro tipográfico.  No seu glosario, Nunes (Amigo III, pp. 580-581, s. v. al) dálle á expresión u non jaz al, e a outras análogas que inclúe na mesma acepción, o significado de "certamente, sen dúvida". Este significado acáelle ben no noso contexto, aínda que podería pensarse nunha interpretación máis literal: un pesar 'como non hai outro igual'. (Para un estudo do tratamento pola crítica da expresión parentética u non jaz al e outras equivalentes, e maila súa “labilidade semántica”, cf. F. Magán, 1994, pp. 107-116).

16. Para Nunes "o sujeito de veesse é el ou seja pesar". Efectivamente, o suxeito de veesse, como apuntou Nunes, é pesar, aínda que aparece elidido por ceugma. A interpretación deste verso unido ao refrán é a seguinte: a moza está disposta a non fazer nin dizer pesar ao amigo, aínda que o recibise deste.

 

 

   Servizo de publicacións da Universidade de Vigo - 2010 Xosé Bieito Arias Freixedo