Cantigas: I II III IV V VI VII VIII IX X XI XII XIII XIV XV XVI XVII XVIII XIX XX XXI XXII XXIII XXIV XXV

Cantiga: XVII      - Aqueste mui gran mal d' amor

Métrica.

 

Cantiga de amor do tipo de refrán constituída por catro estrofas singulares de catro versos octosílabos agudos de rimas cruzadas, máis un refrán de dous versos tamén octosílabos agudos con rima propia pareada, e como remate unha fiinda de dous versos da mesma medida e natureza que retoman a rima do estribillo, tal e como o regula a Poética fragmentaria transmitida polo Cancioneiro da Biblioteca Nacional: “E se for a cantiga de meestria deve a fiinda rrimar cõ a prestumeyra cobra. E se for de rrefram deve rrimar cõ o rrefrã ” (D’Heur, 1975: 129).

 

Coblas capdenals: 3 III-IV non; 6-2 f e alongar-s’ á.

Coblas capcaudadas refrán: IV- f.

Rima derivada: 2 I ei-1 III ouver.

Hai correspondencia paralelística literal entre os cuartos versos das estrofas II e IV.

Chama a atención o raro artificio posto en xogo nesta cantiga e na anterior por Roi Fernandiz, pois ambas repiten os mesmos rimantes, na mesma secuencia, nas respectivas primeiras estrofas.

 

Esquema métrico:

8a 8b 8b 8a 8C 8C
I or ei i
II al a
IIIεr er
IV εn ar
 
Fiinda 8c 8c
i

 

(cf. Tavani, RM, esquema 160:375).

A. Víñez (1989) rexistra só nunha ocasión a forma sal como rimante.

 

   Servizo de publicacións da Universidade de Vigo - 2010 Xosé Bieito Arias Freixedo